IMG-20150221-WA0004 (1)

بهار که می‎آید بسیاری از ما بار سفر می‎بندیم، شمال ایران کنار دریا و جنگل و دشت‎های پر شکوفه، گاهی هم در این موسم خنک دل به کویر می‎سپاریم و سر از مرکز کشور در می‎آوریم، دلمان که برای آب‎های گرم تنگ شد بعد از یک زمستان نه چندان سرد، می‎رویم حاشیه خلیج فارس یا اگر خانواده در استان‎های مرتفع و کوهستانی باشند که سفرمان به منزل پدری و اقوام در دل ایران خواهد بود. سفرهای زیارتی و سیاحتی این روزها  به حداکثر می‎رسند و بچه‎ها کاشفان بزرگ اقلیم‎ها هستند. برای دوستی، عشق‎ورزی و کشف طبیعت می‎توانیم در برخی بازی‎ها با کودکان شریک باشیم تا هم لذت ناب‎تری از سفر ببرند و هم دوستی و آمیختگی و کشف طبیعت را به جان بکشند. وقتش رسیده آیپد و تبلت را کنار بگذاریم و کمی در طبیعت بهاری بازی کنیم.

 بازی در ساحل دریا

برای تقویت خیالپردازی‎های کودک چه چیزی بهتر از بازی با ماسه‎های کنار دریا؟ ماسه‎های انباشته شده خیس روی هم می‎تواند یک شهر رویایی شود، تکه چوبی بردارید و روی ماسه‎ها نقاشی بکشید هرچقدر بزرگتر و عجیب‎تر بهتر. «لی لی و سنگ پراکنی روی امواج دریا و هفت سنگ و دستش ده با توپ» فراموش نشود. گوش‎ماهی‎ها و صدف‎ها را جمع کنید برای نقاشی در روزهای بارانی. پس از همین حالا ماژیک و آبرنگ و گواش همراه خود بردارید.

بازی در جنگل‎ها و لابه‎لای درخت‎ها

«قایم موشک» احتمالا اولین گزینه است وقتی به درخت‎ها و بته‎های سبز می‎رسیم. این‎قدر پستی و بلندی هست که «بالابلندی» هم گزینه بعدی باشد، «رنگه به رنگه از همه رنگه… به رنگه: مممممم» راکه بلد هستید، بگذارید در این همه سبزی چشم‎های بچه‎ها به دنبال رنگ‎های دیگر باشد. طناب برداشته‎اید برای «تاب‎بازی»؟ با خرده‎های چوب و نخ و کش هم می‎توان چیزهای جالبی ساخت.

بازی در  دشت و کویر

نگاه کنید انگار آسمان و زمین روی خط افق به هم رسیده‎اند. یک نفس عمیق و «زوووووو»… این وسعت را می‎شود با موسیقی همراه کرد «استپ رقص یا استپ هوایی» هم بچه‎ها را خوشحال می‎کند،‌ «گرگم‎و گله می‎برم» در دشت و بیابان و کویر می‎چسبد. «مسابقه دو» بگذارید و دو نفر دو نفر پاهایشان را با کش به هم ببندید.

بازی در کوه‎ها

دست‎هایمان را بگیریم زیر نور آفتاب و حلقه برنیم، برای «عمو زنجیر باف»، زنجیر بافته و بیاندازیم پشت کوه‎ها،‌ مسابقه هر کسی بیشتر رنگ‎ها و یا چیزهای عجیب ببیند و نام ببرد هم حین «کوه نوردی» خوش می‎گذرد.

بازی در روزهای بارانی در مهمانسرا  یا در خودرو هنگام سفر

سنگ‎های گردی که از کنار ساحل جمع کرده‎اید را بیاورید برای «یه قل دو قل»، نخ کاموا دم دست بود با انگشت‎ها شکل‎های متنوع بسازید، «سایه بازی» در شب‎های تاریک هم که همیشه هست، «‌شاه، دزد، وزیر» را دور هم امتحان کنید اما خیلی سیبل آتشی‎ها را دردناک نکشید،‌ «اسم‎فامیل و مشاعره و پانتومیم» حتی «نقطه بازی و دوز بازی» را هم برای بچه‎های باسواد و بزرگتر کنار بگذارید با کوچکترها می‎شود «اتل متل توتوله،‌ لی‎لی‎لی‎لی حوضک، تاب‎تاب خمیر، سنگ، کاغذ، قیچی و گل یا پوچ و کلاغ پر» بازی کرد. «خاله بازی» هم با استفاده از امکانات هرچند محدود در سفر جزو گزینه ‎های اصلی بچه‎هاست.

میان همه این بازی‎ اما چند نکته را به یاد داشته باشیم:

  • تقویت حس‎های پنجگانه کودک در طبیعت (تماشا کردن به جای دیدن ساده،‌ گوش دادن به جای شنیدن معمولی،‌ لمس کردن به جای له کردن، بو کردن و چشیدن چیزهای جدید)
  • تقویت صبوری و استقامت در شرایط جدید
  • تقویت روحیه جمعی و همکاری با یارکشی و تشکیل گروه و داشتن نخودی (عنصر بی اثر)
  • تقویت فهم احتمالات با شیر و خط انداختن یا گردو شکستن
  • تقویت قوه خیال با استفاده از حداقل امکانات در شرایط جدید
  • مدیریت شرایط توسط کودک بدون دخالت مستقیم بزرگترها در بازی «گاهی فقط تماشاچی باشید و بگذارید بچه‎ها خودشان مسائلشان را حل کنند».
  • پیش‎بینی وضعیت‎ها و ارائه راه حل‎ها توسط خود بچه‎ها حین بازی

ومهم‎تر از همه: شاد بودن و لذت بردن از طبیعت و کشف و یادگیری از آن‎را جایگزین مراقبت دائمی و بکن- نکن‎های همیشگی کنیم.

سحر سلطانی