سحر بزم‎آرا //

تصویری که مشاهده می‎کنید تصویر یک کودک با پای پرانتزی یا ژنوواروم است.

پای پرانتزی.الفبا

داشتن پای پرانتزی می‎تواند دلایل متفاوتی داشته باشد و در صورت شدید بودن می‎تواند روی نحوه راه رفتن فرد تاثیر بگذارد. این مشکل می‎تواند یک‎طرفه یا دوطرفه باشد.

زانوی پرانتزی معمولا بعد از دو سالگی تشخیص داده می‎شود چون ممکن است نوزادان یا کودکان زیر دو سال به صورت طبیعی پاهای پرانتزی داشته باشند که نسبتا شایع است و مشخصه آن متقارن بودن (یعنی هر دو زانو به یک میزان درگیر هستند) و بدون درد بودن زانوهاست. این وضعیت طی روند رشدی کودک خود به خود بر طرف می‎شود.

در وضعیت عادی طول اندام‎های تحتانی برابر هستند و در صورتی‎که فرد صاف بایستد به طوری‎که کشکک‎ها  اصطلاحا به روبه‎رو نگاه کنند، محور طولی (یا همان مرکز ثقل)، زانو را به دو قسمت مساوی تقسیم می‎کند، در این حالت نیروی  وارده به زانو در هر دو نیمه مساوی است.

در کودکان با سن بالاتر از دو سال با ژنوواروم مرضی که در آن زانوها به سمت بیرون انحراف پیدا کردند، محور مکانیکی از یک چهارم داخلی زانو عبور می‎کند و در موارد شدید‎تر امکان دارد اصلا زانو را قطع نکند. این وضعیت باعث می‎شود فشار روی قسمت داخلی زانو به نسبت خارج زانو بیشتر باشد که می‎تواند در بزرگسالی موجب مشکلاتی از قبیل پارگی مینیسک داخلی، ساییدگی غضروف مفصلی و آرتروز قسمت داخلی زانو شود.

پای پرانتزی 2.الفبا

 

 

پای پرانتزی 1.الفبا

 

ژنوواروم می‎تواند به دلیل بیماری‎هایی مثل بیماری بلانت، نرمی استخوان ناشی از تغذیه نامناسب یا بیماری، ناهنجاری‎های اسکلتی (مانند دیسپلازی‎های اسکلتی)،  ایجاد شود. همچنین ژنوواروم ممکن است پیامد ضربه یا عفونت و یا بیماری‎های کلیوی و اختلالات گوارشی باشد. به‎طور واضح در کشورهایی که سوء تغذیه گسترده باشد و دسترسی به مراقبت‎های پزشکی محدود، بروز کلی ژنوواروم بدون شک بالاتر است.

اگر در خانه، کودک بزرگتر از دو سال دارید و مشکوک به پرانتزی بودن زانوی او هستید روش پیش‎رو به شما کمک می‎کند که تا حدودی مطمئن شوید. به کودکتان بگویید بایستد و قوزک‎ها را به هم بچسباند، در این حالت کشکک‎ها باید به روبه‎رو نگاه کنند. فاصله بین دو زانو را اندازه بگیرید، اگر در این وضعیت فاصله بین دو زانو بیشتر از ۵ سانتیمتر است و یا متوجه شده‎اید که در طی چند ماه اخیر به سرعت در حال زیاد شدن بوده – مثلا بیشتر از ۱٫۵ سانت در طول شش ماه- فرزندتان را برای ارزیابی‎های بیشتر نزد متخصص مربوطه ببرید. این کودکان معمولا از درد زانو رنج می‎برند و گاهی اوقات حین راه رفتن می‎لنگند.

پس از انجام رادیوگرافی و تایید صحت این مشکل از طرف متخصص، در مرحله اول پس از تشخیص، پزشک کودکتان سعی می‎کند علت زمینه‎ای به وجود آورنده پای پرانتزی را در فرزندتان دریابد و درمان آن را شروع کند. برای مثال اگر علت ژنوواروم نرمی استخوان باشد، درمان نرمی استخوان را آغاز می‎کند. در ادامه با توجه به سن بیمار و مشکل زمینه‎ای، کفش طبی و یا بریس (brace) تجویز می‎شود. در بعضی موارد پس از بسته شدن صفحات رشد و در افراد بالغ جراحی تنها گزینه انتخابی است. روش‎های مختلف جراحی برای اصلاح پای پرانتزی وجود دارد که جراح با توجه به شرایط بیمار می‎تواند از بین آنها انتخاب کند. پس از جراحی ممکن است برای قدرت و دامنه حرکتی زانو به حالت طبیعی هم فیزیوتراپی توصیه ‎شود.

در نهایت اینکه این مشکل را جدی بگیرید، قبل از این که فشار وارد به زانو در طی سالیان آنقدر زیاد شود که مفصل را دچار آرتروز شدید کرده و در نهایت جراح ناچار به انتخاب گزینه تعویض مفصل زانو شود.